درهمین حوالیعصیان دیگر داریوش شایگانبيان ظرافت هاي خاص تفكر بودريار چندان سهل نيست. وجه تمام عياري از برّندگي و گزندگي و قاطعيت گفتار موراليست هاي قرن هفدهم فرانسه در كلام بودريار نيز هويدا است. دربيان او بيشتر با ادراكات شهودي مواجه مي شويم تا با مباحث تحليلي صرف. من دراغلب كارها و فعاليت هايي كه در خصوص تصوير، وانمودسازي و مجازي سازي، در دست داشته ام، سروكارم به تاملات اين انديشمند برجسته افتاده و كوشيده ام از وراي فرمول هايش كه گاه بسيار تكان دهنده اند ، مفاهيم بي پروايي را دريابم كه اغلب گشاينده افق هاي ناشناخته اند . در دو مورد ، آثار بودريار ر

نوشته ی: ع.ق منصور« فروید »، وجه تمایزناخودآگاه وخودآگاه، و« انرژی روانی » (1) قبل ازکشف روانکاوی، مشغله ی اصلی « فروید » ودوستش دکتر« بروئر» برضرورت توجّه به آنچه که آنرا« وجه تمایزافعال روانی آگاه وناآگاه » می نامیدند متمرکزشده بود..این دودوست، درسال 1895میلادی،یعنی درحدود یکسال قبل ازکشف « روانکاوی »،با انتشار کتابی تحت عنوان « مطالعاتی درباره ی هیستری »، ضمن اشاره به همین وجه تمایزیاد شده، از« عاملی پویا »، یا « انرژی روانی » نیزبعنوان « عامل اصلی بیماری » یاد کرده ومعتقد بودند که درصورت عدم دست یابی همین عامل پویا به « راه فرار»، انرژی معادل آ